عادت

شاعری در من است

که صبح های دوشنبه را

بیدار می شود،

تنهایی،پیپ می کشد،قهوه می نوشد.

وبا خودش ،می رود

تا غروبِ جمعه….

وسالهاست

که هجوم تکرارها

اورا مجاب نکرده

به تنهایی

«عادت »کند… !!!

2 دیدگاه دربارهٔ «عادت»

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *