ما در انجمن پیپ

ما در انجمن پیپ،
آدم‌هایی تنها، اما در میان شلوغی هستیم؛
که در میان قهقهه‌های افرادِ حاضر در جمع می‌نشینیم،
ردِ دود را نگاه می‌کنیم،
آه می‌کشیم،
بغض فرو می‌بریم،
درد می‌کشیم
و رنجِ تنهاییِ دوران را به دوش می‌کشیم.
و دوباره کام می‌گیریم…
اما هنوز، قهوه‌ای تلخ ما را روانه‌ی افکاری طولانی و محو می‌کند.
عجب روزگاری است؛
دورمان شلوغ، اما تنهاتر از همیشه‌ایم.