نبودنت

نبودنت
حکم همان ته‌سیگاری‌ست
که توی جیب پالتوی زمستانی‌ام
پنهانش کرده‌ام،
هر وقت دلم می‌گیرد
درش می‌آورم
و نگاهش می‌کنم،
اما روشنش نمی‌کنم
چون می‌دانم
تمام که بشود
دیگر هیچ بهانه‌ای
برای نفس کشیدن ندارم.

🇮🇷🎶📻🎙💨✅

وبلاگ


روز نوشته های سایت ماسترو رحیمی را از دست ندهید

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *