همیشه بعد از رفتنت

همیشه بعد از رفتنت
فکر می‌کنم
کاش می‌شد
مثل یک فنجان قهوه‌ی تمام‌شده
تمام شوی.
اما نمی‌شوی،
هی دم می‌کنی
درست مثل قهوه‌ی ترک
که هرچه آب می‌ریزی
باز هم تلخ است.
من اما
خیال تو را
با دود پیپم قاطی می‌کنم
و به ریه‌هایم می‌کشم
تا ببینم کدام‌مان
زودتر تمام می‌شود.

🇮🇷🎶📻🎙💨✅

وبلاگ

روز نوشته های سایت ماسترو رحیمی را از دست ندهید