دود و هم دم

دود سیگارم به جز همدم و یک یار نبود !

تو تنهايي ات را شعر مي كنی و من دود می کنم دود …

دود سكوتی دیگر می کند !!!

لحظه ای توقف می کند …

و دوباره می چرخد و می چرخد و محو می شود …

و من هنوزم تنهایم …

دردهایم را دود می کنم 

شاید تمام شوم …

6 دیدگاه دربارهٔ «دود و هم دم»

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *