هرکول انجمن پیپ

یک قهوه می تواند هم تلخ باشد هم شیرین بستگی دارد از رفتنت خبر بدهد یا آمدنت 🇮🇷🎶📻🎙💨✅ https://www.pipeclubiran.com/ انجمن پیپ ایران

و چه قدر خسته‌ام از «چرا؟» از «چه گونه!» خسته‌ام از سؤال‌های سخت پاسخ‌های پیچیده از کلمات سنگین فکرهای عمیق پیچ‌های تند نشانه‌های بامعنا، بی‌معنا… دلم تنگ می‌شود گاهی، برای یک «دوستت دارم» ساده دو فنجان قهوه ی داغ « سه روز تعطیلی در زمستان » چهار خنده‌ی بلند و پنج انگشت دوست داشتنی! 🇮🇷🎶📻🎙💨✅

گفتی یک فنجان بیشتر برایم شعر می خوانی … به فنجان دخیل بسته ام که این قهوه ، دیرتر سرد شود… 🇮🇷🎶📻🎙💨✅ https://www.pipeclubiran.com/ انجمن پیپ ایران

تو هنوز هم بدون من زندگی میکنی،شاید حتی راحت تر از قبل  هنوز هم مثل قبل وقتی می خندی گوشه چشمات جمع میشه هنوز کنار همون پنجره میشینی  تو همون لیوان قهوه میخوری و ملودی مورد علاقت رو زمزمه میکنی  هنوز هم تنهایی سیگارت رو روشن میکنی  هنوز وقتی کم میاری دستت رو تکون میدی

انگاری خدا شفایم داده دوباره از ایستگاه ها جا می مانم قهوه هایم سر می روند چراغ قرمزها را رد می کنم و هنگام پیاده روی،سعی می کنم پایم را فقط روی یک موزاییک بگذارم! رویاپرستی و خیالبافی زنده شده اند من متخصص گم شدن در خیابان ها آن روز وقتی به خود آمدم،درختان سبزتر

فنجان را که برمیگردانم  نقش  خیال تو   در اغوش من بر افق های نزدیک  حک شده است  عاشق این فالهای قهوه ام  هربار نزدیکتر به بوسه  نزدیکتر به تو……       🇮🇷🎶📻🎙💨✅   https://www.pipeclubiran.com/  انجمن پیپ ایران

حالا هی بشینین در مورد کافه ها ،  قهوه های تلخ ،*.*  قدم زدن تو خیابون ولیعصر،  سیگار و بارونو اینا بنویسید !!! تا کی آخه؟!! اصن اینا مهم نیست …! وقتی عشقمون کنارمون باشه  مهم نیست لوکیشن کجاست  و داریم چیکار میکنیم ؛ فرقی هم نمیکنه کافه نادری باشیم:)  یا همین کافه درب و

یک میز پر از خالی دو نیمکت معطل تنها نشسته منتظر یکی تا نفس بکشد با تو در تمام کافه های جهان بوی سُکر آمیز عطر حضورت و تریاق قهوه را… 🇮🇷🎶📻🎙💨✅ https://www.pipeclubiran.com/ انجمن پیپ ایران

نمی دانم قهوه بود یا چشمانش قهوه اى هر چه بود یک هفته است بى خوابم! 🇮🇷🎶📻🎙💨✅ وبلاگ روز نوشته های سایت ماسترو رحیمی را از دست ندهید

کام مى گیرم از لحظات جوانى ام”””… و دود مى کنم… ثانیه به ثانیه آرزوهاى شیرینم را… که طعم تلخ قهوه گرفته است… در هوایى… که بوى تند سیگار مى دهد… در این ویرانکده ى مسکوت… بر سر دو راهی افسوس و بغض… ایستاده ام… با قامتى شکسته… در برابر چشمان مندرس زمان… که ناامیدانه