پشت چراغ قرمز که می‌ایستم، دلم برای تو تنگ می‌شود. برای آن روزها که چراغ سبز شدن را از یاد می‌بردیم و بوق‌های پشت سرمان برایمان مهم نبود. حالا چراغ سبز می‌شود، اما من نمی‌روم، مانده‌ام که شاید در آینه تصویر تو را ببینم که داری سیگارت را روشن می‌کنی

تو که بودی، صبح‌ ها بوی قهوه مرا از خواب بیدار می‌کرد. حالا صبح‌ها بوی تنباکوی مانده و دودِ شب گذشته تنها انگیزه‌ام برای بلند شدن است. همیشه می‌گفتی «پیپ را بگذار کنار، بویش توی ریه‌هایم می‌ماند.» حالا هر صبح پیپم را روشن می‌کنم شاید بویش برود آن دنیا و

دلتنگی یعنی نفس عمیق کشیدن، اما هیچ اکسیژنی در کار نباشد. سیگار پشت سیگار و آن هم نه سیگارت بلکه سیگاربرگ کوبایی سنگین دلتنگی یعنی نگاه کردن به صفحه این گوشی پر از پیام ، به امید یک پیام از تو که نمی‌آید. یعنی صدا زدن اسم تو ، در

می‌دانی چرا جمعه‌ ها قهوه‌ ام تلخ‌ تر از همیشه است؟ چون جمعه‌ها تنها روزی بود که با تو کامل می‌شد. حالا جمعه‌ها می‌شوم یک مرد خسته با پیراهنی چروک که توی ایوان برای خیالت هم قهوه می‌ریزد و پیپش را آنقدر چاق می‌کند تا شاید خیال تو دود شود

نمی‌دانم چرا هنوز هم برای تو قهوه می‌ریزم وقتی می‌دانم لب‌هایت به این فنجان نخواهد خورد. شاید تنها راهی که دارم برای زنده نگه داشتن تو همین فنجان اضافی باشد که هر روز با دود پیپم برای خیالت بخار می‌کند. 🇮🇷🎶📻🎙💨✅ وبلاگ روز نوشته های سایت ماسترو رحیمی را از

وقتی رفتی فهمیدم زندگی درست مثل روشن کردن سیگار با کبریت خیس است. هی تلاش می‌کنی، هی ناامید می‌شوی، و در نهایت فقط بوی گوگرد روی انگشتانت می‌ماند و هیچ آتشی روشن نمی‌شود. 🇮🇷🎶📻🎙💨✅ وبلاگ روز نوشته های سایت ماسترو رحیمی را از دست ندهید

بعضی شب‌ها پیپم را که چاق می‌کنم به این فکر می‌کنم که نکند این دود تنها زبانی باشد که تو از من می‌فهمی. پس هر پُک یک کلمه می‌شود از هزاران حرف ناگفته‌ای که در سینه‌ام دود شده‌اند و به سوی تو بالا می‌روند. 🇮🇷🎶📻🎙💨✅ وبلاگ روز نوشته های سایت

کافه، همان جایی که لبخندهایت را قاب گرفته بود حالا شده غمکده‌ی خاموش من. گارسون دیگر نمی‌پرسد «امروز با کی میای؟» فقط یک فنجان قهوه می‌گذارد جلویم و یک زیرسیگاری که ته‌اش پر از حرف‌های نگفته‌ی من است. دود سیگارم که می‌رود بالا، فکر می‌کنم شاید برسد به تو و

باران گرفت، و من سیگارم را زیر باران روشن کردم تا ببینم آیا می‌شود در اوج خیسی چیزی را روشن نگه داشت؟ سیگار خاموش شد، اما عشق من به تو هیچ‌وقت. 🇮🇷🎶📻🎙💨✅ وبلاگ روز نوشته های سایت ماسترو رحیمی را از دست ندهید

من و تو مثل قهوه و سیگار بودیم، یکی تلخ، یکی دود. وقتی با هم بودیم هیچ‌کس نمی‌فهمید چرا اینقدر خوب به هم می‌آییم. اما یک روز سیگار تمام شد و قهوه سرد ماند. حالا من مانده‌ام و یک فنجان قهوه‌ی سرد که هر روز با یاد تو دوباره گرمش