تیر ۸, ۱۴۰۵

نبودنت حکم همان ته‌سیگاری‌ست که توی جیب پالتوی زمستانی‌ام پنهانش کرده‌ام، هر وقت دلم می‌گیرد درش می‌آورم و نگاهش می‌کنم، اما روشنش نمی‌کنم چون می‌دانم تمام که بشود دیگر هیچ بهانه‌ای برای نفس کشیدن ندارم. 🇮🇷🎶📻🎙💨✅ وبلاگ روز نوشته های سایت ماسترو رحیمی را از دست ندهید